واسه تمام این روزا نشد

اما امام رضا خیلی گردنم حق داره، دیگه نمی شد تنبلی کرد

...

به عشقش این شعر زیبا رومی ذارم

...

  

          به فکر گریه هام نباش                                     سهم من از تو همینه

 

          بذار که هر ستاره ای                                       اشکو تو چشمام ببینه

 

         به فکرلحظه هام نباش                                         اگر چه خاکستریه   

         به فکر روز و شب من                                        اگر چه در به دریه    

         بذار  بباره  بیخیال                                              ابر چشام  بارونیه    

         بذار که تنها بمونه                                             دل تو سینه زندونیه   

   

        به فکر من نباش عزیز                                     من که هنوز به فکرتم     

        من که دیگه  یه عمریه                                       اسیر  دست غربتم     

    

       به فکر من نباش یه روز                                     یه روز میام میبینمت        

       یه روز میام بهت میگم                                      یادت میاد میخواستمت   

 

۳ سال و نیم به یه چشم بهم زدن تمام شد.روزهای تکرار نشدنی دانشجویی با همه ی سختی های بی نهایت شیرینش ، با همه ی لحظات ناب غیر قابل وصفش ، با همه ی کاستی های یک دانشگاه پر از تبعیضش ...

                                                      تمام شد . گل نازم تمام شد

امروز هوا سرد و بی روح تر از چند روز گذشتست و من در اتاقی که ترجیح دادم تاریک باشه دستمالی از دل دردهای دل خسته ام رو به سری که حوصله اش از سر رفتن هم سر رفته پیچیده ام!

"

هیچ وقت در طول زندگیم به اندازه ی سکونی که در آن قرار گرفته ام سرد و کسل نبودم و ازون رنج نکشیدم.اون روزهای پر تلاش و تکاپوی دانشجویی رو که مثه نمک روی زخمه رو بیاد میارمو دستمال درد دل های تکراریمو روی چشای توی خواننده می بندم.حالا میتونی بگردی دنبال منه این روزها!

"

از دوران خوش دانشجویی فقط مانده همین ۴ تا امتحان که بخاطر وفور امکانات گرمایشی در قائم شهر گفتن فعلا نیاید که از شدت گرما و آسایش بی حد و حصری که دولت کریمه برای مردم اونجا فراهم کرده می سوزید و از حیرت این همه امکانات هر چی تو این چند سال یاد گرفتید تو مختون منجمد میشه!

"

این علافی هم تموم نیمشه بیایم امتحانامونو بدیم تمام شه بریم پی کارمون ، ببینیم با این " لیس سانس" و سری که احتمالا فقط چند هفته باید باد بخوره بعد دوباره سبز شه به چه ارگانی اعزام میشیم تا ما هم خدمتی بکنیم به این ملت همیشه در صحنه که نگن الکی می گی ایران عشق منه و جون منه و ...اگه نباشه میمیریمو، الهی فدات بشیم ، قربون اون شکل ماهت بریم همه ی ۷۰ میلیون یکجا، چشای گربه ایتو موش بوخوله جیگر طلا و از این قسم فداکاریها و قربون صدقه رفتن های وطن پرستانه که رنجش نصیب ما فرزندان ذکور کشور شده!!!

"

تو بگو بد شانس به کی میگن؟کلی بدو اینجا آموزش کسر خدمت برو و آینده نگر باش و فلان جا فعالیت بکن که ۱۸ ماه سربازیتو حد اکثر با ۶ ماه کسری گرفتن بکنی ۱۲ ماه و کلی تو زندگی جلو بیفتی ، بعد نوبت به تو که برسه خدمت به وطن بشه ۲۴ ماه که اگه اگه اگه بتونی کسری بگیری تازه برسی به خونه ی اول!

"

اینم از شانس ما !

"

چی بگم که غمنامه ی این روزهای ما سر دراز داره...

  بنویس آب، جار بزن نان تمام شد                                                   آن واژه‌های تلخ دبستان تمام شد

بابا ، درخت ، داس ،کبوتر ، قفس ، سکوت                                       آقا ! اجازه؟ دیکته‌هامان تمام شد؟

یادش به خیر، طعم لواشک ، غرور فقر                                         در جیب آن فرشته‌ی شیطان تمام شد

فکر فرار ساعت یک امتحان سخت                                  با قرمز جریمه، چه آسان تمام شد

بنویس «گرگ آمد» و خط خورد خنده‌ها                                         دیگر دروغگویی «چوپان» تمام شد

بنویس   درس آخر  جغرافیای  ما                                                    با نقشه‌ی مچاله‌ی ایران  تمام شد

آقا !اجازه؟ خون شهیدان  چه  می‌شود؟                                   آموزگار:« هیس! پسر جان! تمام شد»

 دیروزمان به دغدغه‌ی آب و نان گذشت                                         امروز هم رسید به پایان ، تمام شد

شاید در آن کتابکه دارا انار داشت                                                   دنیای عاشقانه ی انسان تمام شد

 امّا دلم خوش است که تقدیر تلخمان                                               با فال های قهوه و فنجان تمام شد

مانند مشق های شبم ،  بی خیال شهر                                        این  شعر هم  کنار خیابان تمام شد... 

«معجزه»

او قول داده بود که لیلا نمیرود

مال من است ، بی من ازاینجا نمیرود

او قول داده بود آدم وحواش می شویم

سوگند خورده بودکه فرداش می شویم

او قول داده بود که موسی رفیق ماست

که عیسی شهود پاکی دامان ما دوتاست

ایوب را بخاطر ما آفریده است

کشتی نوح را طرف ما کشیده است

ترسی نداشتیم که از بت پرستها

مردی تبر بدست فرستاد پیش ما

او قول داده بود فقط عاشق منی

علم منی منطق منی شعور منی

آخر خداست هر چه بخواهدچه خوب، بد

بی اذن او كه رود به دریا ؟ نمیرود

اما عجیب رفت و به دریا رسید ورفت

بر صورت زمخت زمین خط کشید ورفت

فردا رسیده است تورفته ایی بدون من

حالا تویی که تشنه ترینی به خون من

فردا رسید ، آدم و حوا تمام شد

 «لیلا دوباره قسمت ابن سلام شد

دیگر تمام شدگل نازم تمام شد»

لیلا دوباره قسمت ابن السلام شد

موسی عصاش را سرما ها شکست ورفت

باهردو دست زد سرمان راشکست ورفت

وقتي كه ديد كار من و تو نمي شود

از روي عرشه ، نوح خودش را به خواب زد

ایوب برخلاف همیشه عجول شد

آتش زد برمن وباران نزول شد

قوم یهود بود سراسرشلوغ بود

عیسی زبان گشود که مریم دروغ بود

مرد تبر بدست مرا ترک میکند

تنها بت بزرگ مرا درک میکند

موسی عصای معجزه اش راغلاف کرد

دیشب خدا به ضعف خودش اعتراف کرد

ديگر خودم به جاي خدا خالق توام

از این به بعد مثل خدا عاشق توام

اقرأ بنام هرچه نمیدانی از غزل

لیلای من نگو که پشیمانی از غزل

اقرأ بنام لیلی و مجنون که قرنهاست

تمثیل های واقعی اشتیاق ماست

لیلا تو اولین زن مبعوث عالمی

چشم حسودکور، تو ناموس عالمی

از ابرها بخواه كه باران بياورند

حالا بلند شو همه ايمان بياورند

ازسرزمین ابرهه تا فیل میوزد

از روشنای چشم توانجیل میوزد

حالا حجاز دامنه ي روسری توست

این سرزمین بچگی ومادری توست

با پیروان واقعیت خالصانه باش

تبلیغ عشق کن غزلی عاشقانه باش

بيت المقدس تو همين چشمهاي توست

عشق ، آفريدگار تو هست و خداي توست

دور خودت بگرد وخودت را طواف کن